Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας εργολάβος κηδειών που τον έλεγαν Θανάση. Ο Θανάσης ήταν ένας ήσυχος, ευγενικός και συμπονετικός άνθρωπος που είχε έναν ειλικρινά βαθύ σεβασμό για τους νεκρούς και μια βαθιά επιθυμία να βοηθήσει τους ζωντανούς.

Το λειτούργημα του Θανάση στη ζωή του ήταν να βοηθάει τους ανθρώπους σε μερικές από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Εργαζόταν ακούραστα για να διασφαλίσει ότι κάθε κηδεία που διηύθυνε θα ήταν ένας αξιοπρεπής και σεβαστός φόρος τιμής στον νεκρό, στη ζωή, στο θάνατο, στον κάθε θεό, στην οικογένεια που τον τιμάει προσωπικά, στον ίδιο του τον εαυτό.

Μια μέρα, ο Θανάσης δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από μια μητέρα της οποίας ο γιος είχε σκοτωθεί σε τροχαίο.

Του είπε ότι δεν είχε δουλειά, δεν είχε ασφάλεια και δεν είχε χρήματα να πληρώσει για την κηδεία του παιδιού της. Του είπε ότι δεν είχε πού αλλού να στραφεί, ο Θανάσης ήταν η τελευταία της ελπίδα.

Ο Θανάσης ήξερε ότι έπρεπε να βοηθήσει αυτή τη μάνα στην ώρα της ανάγκης της για αυτό και συναντήθηκε με τη μητέρα και με τη βοήθεια συνεργατών και φίλων του, κατάφερε να οργανώσει μια όμορφη και ουσιαστική κηδεία για τον γιο της χωρίς κόστος.

Η ευγένεια και η γενναιοδωρία του Θανάση διαδόθηκαν γρήγορα και σύντομα βρέθηκε να βοηθάει όλο και περισσότερες οικογένειες που είχαν ανάγκη.

Τότε μαζί με συνεργάτες και φίλους ξεκίνησε μια οργάνωση για να βοηθήσει οικογένειες που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις κηδείες τους και άρχισε να συγκεντρώνει χρήματα για να παρέχει υπηρεσίες κηδείας σε όσους δεν είχαν κανέναν άλλο να απευθυνθούν.

Το έργο του Θανάση, του έδινε μεγάλη ικανοποίηση, αλλά ήξερε επίσης ότι η κηδείες ήταν μόνο μία από τις υποχρεώσεις ενός σωστού εργολάβου τελετών.

Κατάλαβε ότι ο ρόλος του ήταν επίσης να βοηθήσει τους ζωντανούς να ξεπεράσουν το πένθος τους και να τους προσφέρει μια αίσθηση κλεισίματος και γαλήνης.

Το έργο του Θανάση είχε βαθύ αντίκτυπο στην κοινότητά του και έγινε γνωστός ως “ο Διευθυντής της ελπίδας”.

Η καλοσύνη και η συμπόνια του αποτελούσαν έμπνευση για όλους όσους τον γνώρισαν και η κληρονομιά του έζησε πολύ καιρό αφότου αποσύρθηκε από την εργασία του ως διευθυντής κηδειών.

Ο Θανάσης δεν έγινε ούτε πλούσιος ούτε διάσημος αλλά η ικανότητα του να βοηθάει τους ανθρώπους σε ώρα ανάγκης, τον έκανε πραγματικό ήρωα στα μάτια πολλών ή έστω λίγων και καλών.

Ο Θανάσης μπορεί να είναι ένα φανταστικό πρόσωπο αλλά να είστε σίγουροι ότι υπάρχουν πολλοί Θανάσηδες από άκρη σε άκρη στην Ελλάδα.

Δεν έχει σημασία να γίνεις γνωστός σε πολλούς αλλά σε λίγους και καλούς.

Γίνετε οι καλύτεροι πιο ευγενικοί άνθρωποι στη γειτονιά σας και έτσι οι πόλεις μας θα γίνουν καλύτερες. Και έτσι η χώρα θα γίνει καλύτερη.

Τον κόσμο δεν τον αλλάζει ποτέ ένας.